(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak dava duruşmalı işlerden olmadığından reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, aynı belediye sınırları içinde davalının oturmaya elverişli konutu bulunması nedeniyle kiralananın tahliyesi istemidir. Mahkemece, istem gibi karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı kiracı, davalının tapuda adına kayıtlı bir konutu bulunduğunu iddia ederek, 6570 sayılı Yasa'nın 7/son maddesine göre kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı cevap dilekçesinde ve yargılamanın ilk oturumunda; o dairenin konumu, tüm binanın kullanılış tarzı ve kendisinin yalnızlığı nedeniyle oturmaya uygun bulunmadığını, bu yeri sadece kütüphane olarak kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.
6570 sayılı Yasa'nın 7/son maddesine göre tahliye kararı verilebilmesi için, davalının mevcut olduğu iddia edilen konutunun oturulabilir nitelikte olduğunun saptanması gerekir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, o yerin oturulabilirliği konusunda olduğuna göre, davalının savunması da dikkate alınarak o yerin konumu, bölümleri ve tüm binanın kullanılış tarzı ve davalının sosyal durumuna göre oturmaya uygun olup olmadığının keşfen saptanması gereklidir. Bu yön üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK' nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 28.11.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy