(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye-Alacak davasına dair karar Davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalıların 1995-1996 yılı noksan ödenen kira parasını ihtarlı ödeme emri tebliğine rağmen ödemediğinden bahisle temerrüt nedeniyle kiralanın tahliyesine ve 14.500.000.- Tl. kira alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar vekili 1995-1996 yılı kirasının 20.000.000- Tl. olduğunu bunu da ihtarlı ödeme emrinin tebliğinden önce 18.500.000.- Tl. olarak ödediğini, 1.500.000 Tl.nin de davalıların iş yerinden alınan gıda bedelleri olarak mahsup edildiğini, davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasındaki 10.4.1988 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli şifahi kira sözleşmesi gereği kiranın yıllık peşin ödendiği, 1994-1995 yılı kirasının 20.000.000- Tl. olduğu ihtilafsızdır. Bütün sorun 1995 - 1996 yılı kirasının % 65 arttırımla 33.000.000 - Tl. olup olmadığı hususunda toplanmaktadır. Davacı yıllık kira parasının % 65 arttırılması gerektiğini iddia ettiğine göre bu iddiasını kanıtlaması icap eder. Nitekim iddiasını ispat yönünden davalıya yemin de teklif etmiş, yemini de davalı tarafça eda edildiğine göre 1995 - 1996 yılı kirasının 20.000.000 - Tl. olduğu hususu kesinleştiğinden davalının bu yıl kirasının 20.000.000. - Tl. olarak ödemesi icap eder.
Davacı 31.7.1995 tarihli takiple 1995 - 1996 yılı kirasından eksik ödenen 14.500.000 - Tl.nin ödenmesini istemiş, ihtarlı ödeme emri davalılara 8.8.1995 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalılar ihtarlı ödeme emrinin tebliğinden önce 13.7.1995 tarihinde 18.500.000 - Tl. yi konutta teslimli olarak göndermişler, noksan 1.500.000 - Tl. nin alınan mal karşılığı mahsup edildiğini ileri sürmüşlerdir. Davalıların davacının kira karşılığı 1.500.000 - Tl. gıda maddesi aldığını savunduklarından bunu kanıtlamaları gerekir. Davacı vekilinin, 2.2.1996 tarihli oturumdaki beyanı bu savunmayı kabul mahiyetinde değildir. Bu hususta davalılardan yazılı delillerinin istenmesi, gerektiğinde yemin hakkı bulunduğunun hatırlatılması, bundan sonra bir karar verilmesi gerekirken noksan inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 9.5.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy