(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralanan tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davayı reddetmiş; hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davada ileri sürülen ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olup olmadığı noktasındadır. Davacı; kiralanana kızı Burcu'nun ihtiyacı olduğunu, ailesinden ayrı yaşamak istediğini iddia ile bu davayı açmıştır. Davalı, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. İhtiyaçlının rüştünü ikmal etmiş olup anne, babası ile oturduğu hususu ihtilafsızdır. Reşit olan bir kimsenin ayrı mesken edinmesi yasal hakkıdır. anne, babası ile oturmaya zorlanamaz. Kabul şekli itibarıyla 01.02.1992'de kiraya verilen 8 nolu daire davacıya ait olmayıp diğer kızı Ebru'ya aittir. Bu durumda kiralananın tahliyesine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde reddi,
Usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 20.05.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy