(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarda gün ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar Davalı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki tüm kağıtlar okunarak gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, iktisap ve konut ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye kararı verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz olunmuştur.
Davacı, 12.3.1996 günlü dilekçesinde davalının oturmakta olduğu konutu önceki malikinden satın aldığını, davalının bu yerde kiracı olduğunu, satın alma ile bu yere ihtiyacı bulunduğunu duyurduğunu iddia ederek ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin bu yerde kiracı olarak oturmadığını savunmuştur.
Böylece taraflar arasındaki ilk uyuşmazlığın kiralayanı davacıya satan kişi ile davalı arasında kira ilişkisinin bulunup bulunmadığı noktasındadır. Dava dilekçesi içeriğinden isteğin 6570 s. kanunun 7/d maddesine dayanan bir tahliye davası olduğu anlaşıldığına göre öncelikle davalının bu yerde kiracı olduğu yolundaki iddianın usul hükümleri çerçevesinde ispatına imkan verilmesi, bu iddia sabit olmadığı takdirde davanın reddedilmesi, kiracılığın sübutu halinde ihtiyaç delillerinin toplanması gerekir. Bundan zühul olunarak, davanın nitelendirilmesinde hataya düşülerek yazılı biçimde tahliye kararı verilmesi usul ve kanuna aykırıdır. Hüküm bu sebeple bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan sebeple hükmün BOZULMASINA, istem halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 12.06.1996 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy