(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye-alacak davasına dair karar davalı tarafındna süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve ödenmeyen kira alacağının tahsili isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş hüküm davalı vekil tarafından temyiz olunmuştur.
B. K. 260. maddesi uyarınca temerrüt sesebine dayalı tahliye dvasını kiralayanın açması gerekir. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananın sonradan iktisap eden kimsenin önceden kiracıya hibar göndererek malik olduğunu, kira bedellerinin bunan sonra kendisine öndenmesini istemesi bu sonuçsuz kalırsa şartalar haiz-temerrüt ihtarı tebliğ edilen ihtarın yasal şartları taşıması, istenen kira parasının muaccel olması ve buna kira bedelinin en az verilen otuz günlük süre içinde ödenmemiş olması gerekir. Kira parası götürülüp kiralayanın ayağından ödenmesi gereken borçlardan olduğundan ona götürülerek elden verilmesi veya masrafı kiracıya ait olmak şartıyla konutta ödemeli olarak gönderilmesi gerekir. Buna uygun olmayan ödemeler yasal değildir. Ancak buna aykırı bir ödeme teamülü taraflar arasında yerleşmişse on uygun ödemede geçerli sayılır. Kiracı veya kiralayanın temerrüdü bu esalara göre çözümlenir.
Olayımızda: Davacı, davalının ihtar konusu aylar kirasını ödememek suretiyle temerrüde düştüğünü ileri sürerek, temerrüt nedeniyle kiralananı tahliyesini, ödenmeyen kira alacağının tahsilini süreli kira sözleşmesinde ve 5. maddesinde kira parasının %40 artacağı şartı bulunmaktadır. Davacı tarafından açılan kira tespit davası sonucu 20.4.1996 den itibaren başlayan dönem kirasının aylık 17.751.750. TL olduğu hususu ihtilafsızdı. Davacı temerrüt ihtarlarında 20.4.1997 tarihinden sonraki aylar için noksan ödenen kira paralarının ödenmesini istemiştir. Davacı tarafından kira tespit davası açıldığına göre sözleşmenin hususi şartlar kısmının 5. maddesindeki %40 artış şartı ortadan kalkmıştır. Davacının, 20.4.1997 tarihinde başlayan dönem için bir önceki dönemde tespit edilen kira parasının %65 nisbetinde artarak ödenmesini isteyemez. Yeni dönem kira parası 17.751.750. TL olarak davalı kira borcuda bulunmamaktadır. Kaldı ki, gönderilen tel ihtarları almadığını bildirdiğine göre bu ihtarların usulüne uygun olarak tebliğ edildiği kabul edilemez. Yeni noter kanalıyla keşide edilen ihtarda Borçlar Kanununun 260. maddesindeki yasal şartları taşımamaktadır. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken istem gibi davanın kabulü hatalı olmuştr.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA istek halinde peşin alınan temyz harcının temyiz edene iadesine 7.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy