(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tahi ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar Davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme istem gibi karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesinde emekli olup boşta bulunduğunu, kiralananı kahvehane olarak işleteceğini ileri sürerek kiralananın tahliyesini istemişti.
Davalı, ihtiyacın samimi olmadığını, kiralanının bulunduğu yerde, davacıya ait iş yerinin dava açılmadan kıa bir süre önce ihtiyaca tahsis edilmeyip kiraya verildiğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme ihtiyacın varlığını kabul ve kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
Davacı bu davayı 13.10.1997 tarihli ihtarnamesiyle ihtiyaç iradesini davalıya bildirdikten sonra 17.3.1998 tarihinde açmıştır. Kiralananın bulunduğu yerdeki boş dükkanın bir süre 6 - 7 ay boş tutulduktan sonra dava tarihinden kısa bir süre önce başkasına kiraya verildiği dosya kapsamından anlaşımaktadır Davacı da bu duruma karşı çıkmamıştır. Yapılan mukayeseli keşifte bilirkişi kiralananın kahvehane olarak işletilmeye daha uygun olduğunu belirtmiş, boş olup kiraya verilen yerin kahvehane olarak işletilmeyeceğini bildirmemiştir. İhtiyacı olan bir kimse kendisine ait boş yeri ihtiyacına tahsis etmeyip kiraya vermesi ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını gösterir. 6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul ettiğine göre davacının ihtiyacının zorunlu olduğu kabul edilemez. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde nedenle kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy