(1086 S. K. m. 186)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı şuf'a davasına dair karar, dahili davalı N.Y. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava şuf'alı payın iptali ile tescili istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş hükmü davalılardan N.Y. temyiz etmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçeye ve öğrenmeye nazaran davanın 1 aylık hak düşürücü süre içinde açıldığının anlaşılmasına göre, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Şuf'alı pay dava sırasında bir başka şahsa veya satışı yapan paydaşa satılırsa davacı, usulün 186. maddesi uyarınca seçimlik hakka haizdir. Dilerse davayı yeni satın alan şahsa yöneltir, isterse davayı tazminata dönüştürerek dava ettiği şahıs hakkında yürütür. Bu itibarla davacıya seçimlik hakkını kullanması yönünden mehil verilmesi gerekir. Şuf'alı payın eski sahibine dönmesi davacının ilk satışla doğan şuf'a hakkına engel teşkil etmez. Dava, şuf'alı payı iktisap eden paydaşa yöneltilirse onun hakkında devam ettirilir.
İlk satış bedeli ile ikinci satış bedeli farklı ise, davacının hangi satış bedelinden sorumlu olacağı konusu önem taşımaktadır. Son satın alan şahsın iyi veya kötü niyetli olmasına göre durum değişir. Son satın alan şahıs kötü niyetli ise, davacı ilk satış bedeli ile aksi halde son satış bedeliyle sorumlu olacaktır. Burada ispat külfeti de tabiatıyla davacıya düşecektir. Davacı tanık dahil her türlü delille son satın alan ve dava yöneltilen şahsın ilk satışı ve bedelini bildiğini, buna rağmen muvazaalı olarak şuf'a hakkını önleme amacıyla bedelin fazla gösterildiğini kanıtlaması gerekir. İkinci satış fazla bedelle ilk satana yapılmışsa, o kimse birinci satışın tarafı olduğu için kötü niyetli olduğunun kabulü icap eder. Davacının ayrıca delil ibrazına gerek yoktur.
Olayımızda: İlk satış bedeli ile 2. satış bedeli farklı olduğuna göre, son satın alan davalı N.Y.'nin iyi niyetli olup olmadığı hususunda yukarıda belirtilen esaslar çerçevesinde araştırma yapılmadan noksan inceleme ile ilk satış bedeli üzerinden karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Hükmün yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31.3.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy