(818 S. K. m. 262) (6570 S. K. m. 1, 7/b-c-ç)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak dava duruşmalı işlerden olmadığından reddine karar verildikten sonra, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, feshi ihbar sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme, davayı kabul etmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz olunmuştur.
1 - Dosya kapsamına, toplanan delillere, reddi hakim isteğinin davayı uzatmaya matuf olduğunun anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - BK.nun 262. maddesi uyarınca aktin feshine ilişkin tahliye isteği, 6570 sayılı Kanunun 1. maddesi uyarınca hem Borçlar Kanunu, hemde 6570 sayılı Yasa kapsamına giren ve bu Yasanın 7/b,c,ç maddelerine dayanan tahliye davalarına konu yerler için uygulanır. Bu maddenin tatbiki için akdin süresiz hale dönüşmesi icabeder. Süresiz akitlerde 6 aylık dönemler için üç ay önce davalıya feshi ihbar tebliğ ettirilmesi o dönemin sonunda da tahliye davasının açılması gerekir. Altı aylık dönemin birinde tebliğ ettirilen ihtar, ancak o dönemin sonunda dava açma hakkını verir, daha sonraki dönem için hukuki sonuç doğurmaz. BK. kapsamına giren yerlerin tahliyesi için koşulları taşıyan feshi ihbar yeterlidir. Başka bir sebep aramaya gerek yoktur. 6570 sayılı Yasa kapsamına giren ve süresiz akde konu teşkil eden bu Yasanın 7/b,c,ç maddelerine dayanan tahliye davasına konu olan yerler için ise, BK.nun 262. maddesindeki feshi ihbar sadece dava süresi için önem taşır. Süre yönünden ihbar koşulu yerine getirilmişse anılan Yasanın 7/b,c,ç maddelerine dayanan dava sebebinin ayrıca ispat edilmesi şarttır.
Olayımızda; yazılı kira sözleşmesi, arsaya ilişkin olarak 1.5.1991 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olarak yapılmıştır. Bu süre sonunda akit, süresiz hale gelmiştir. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslara göre feshi ihbarda bulunulup dava açılması gerekir. 5.11.1995 olan davadan önceki son 6 aylık devre 1.5.1995-1.11.1995 tarihlerini kapsamaktadır. Bu nedenle, bu devre bitiminden önceki 3 ay içinde feshi ihtarda bulunulmuş olması gerekir. Daha önceki 6 aylık içine düşen 14.3.1995 tebliğ tarihli ihtar bu davada nazara alınamaz. Belirtilen 6 aylık devre içinde başka feshi ihtar bulunduğu iddia olunmadığına göre davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, dava şartına ilişkin bu yön üzerinde durulmadan yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur. Hüküm, bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda 2. bendde açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.4.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy