(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava yazılı tahliye taahhüdü nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Davacı davalının 31.12.1996 tarihinde kiralananı tahliye etmeyi yazılı olarak taahüt ettiği halde buna uymadığından bahisle kiralananın boşaltılmasını istemiştir.
Davalı taahhüdün davacı ile 1.1.1993 tarihinde kira akdi yapılırken verildiğini ve muzayaka halinden yararlanıldığı için geçerli olmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme davalının eski malikle yapılan kira sözleşmesi ile kiracı olarak otururken davacının kiralananı iktisap ettiği ve yeni bir kira akdi düzenlendiği bir sırada alınan taahhüdün geçerli olmadığı gerekçesi ile davayı reddetmiştir.
Davalının kiralananda eski malikle yaptığı sözleşme ile kiracı iken davacının kiralananı iktisap edip davacı ile davalı arasında 1.1.1993 başlangıç tarihli 4 yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığı ve aynı tarihte davalının 31.12.1996 tarihinde kiralananın tahliyesini taahhüt ettiği taraflar arasında ihtilafsız olup mahkemenin kabulü de bu yöndedir.
Davalının eski malikle yapılan kira sözleşmesine göre 6570 sayılı yasanın himayesinde kiracı olarak oturmakta iken verdiği tahliye taahhüdü serbest irade mahsülü olup muzayakadan bahsedilemez.
Davanın tahliye taahhüt edilen tarihi izleyen 30 gün içerisinde yani yasal sürede açılmış olması karşısında tahliye kararı vermek gerekirken yazılı gerekçelerle reddi isabetsiz olmakla hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 2.10.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy