(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemidir. Mahkemece davanın reddine karar verimliş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dilekçesinde davalı ile 17.9.1992 tarihinde kira sözleşmesi yaptıklarını bu yere eski eşya alım satımı, düğünlere masa sandalye ve gerekli eşyalarının kiralanması işleri ile uğraştığı için ihtiyacı bulunduğunu bildirerek tahliye isteminde bulunmuştur.
Davalı vekili davayı kabul etmediklerini, ihtiyacın samimi olmadığını davacıya ait ticari defterlerin incelenmesi halinde savunmanın kanıtlanacağını iddia etmiştir.
Mahkemece davacı tanıklarının ihtiyaç iddiasını doğruladıkları kabul edilmiş ancak ihtiyacın resmi kayıtlarla doğrulanmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.
Vergi dairesinden alınan yazıda davacının vergi mükellefi olmadığı bildirilmiştir. Keşif sırasında düzenlenen raporda da halen kullanılan yerin yeterli olmadığı kiralananla birlikte kullanılmasının uygun olacağı açıklanmıştır. İddia karar da kabul edildiği gibi davacı tanıklarının beyanı, rapor ve tüm dosya içeriği ile kanıtlanmış olduğundan mahkemece resmi kayıtlardan bahsedilerek samimeyetsizliğe dayanılması doğru değildir. Bu durum da davanın kabulü ile tahliyeye karar vermek gerekirken red kararı verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 16.10.1997 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy