(6570 S. K. m. 7/c)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme kiralanının tahliyesine karar vermiş, hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkilesinin turizm sektöründe çalışmakta olup, şirket yöneticiliği ve turizm rehberliği yaptığını, dava konusu gayrimenkulü de turizm alanında faaliyet gösterecek bir şirket kurma gayesine yönelik olarak satın alındığından bahisle kiralananın tahliyesini talep etmiştir.
Davalı adına usulüne uygun şekilde dava dilekçesi ve duruşma günü bildirir tebligata rağmen duruşmalara gelmemiştir. Davalı duruşmalara gelmediğine göre tüm iddia unsurlarını reddetmiş sayılır.
6570 sayılı yasanın 7/c maddesi gereğince malik veya kiralayan kendisinin, eşinin veya çocuklarının ihtiyaçları sebebiyle tahliye davası açabilir. Bu sayılanların haricindeki kimselerin ihtiyacı için tahliye davası açamaz. Davacı vekili, dava dilekçesinde açıkça müvekkilesinin kuracağı şirket ihtiyacından bahisle bu davayı açmıştır. Hakiki şahsın şirket ihtiyacı için tahliye davası açamaz. Davacının kuracağı şirkette ortak olması da durumu değiştirmez. Zira şirket ayrı bir hükmü şahsiyete haizdir. Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.12.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy