(743 S. K. m. 931)
Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Şuf'a davasına dair karar Davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava şufa'lı payın davacılar adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacılar vekili, davacıların 22 parsel sayılı taşınmazın paydaşı bulunduklarını, taşınmazın 35/160 payını davalının 18.3.1991 tarihinde satın aldığını, satışı dört gün önce öğrendiklerini beyanla şuf'a hakkının tanınarak şufa'lı payın iptali ile davacılar adına tescilini istemiştir.
Davalı vekili davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, zira, davacıların şufa'lı payın satışını, daha önce davalı tarafından Şişli 2 Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/1013 Esas sayılı dosyası ile açılan ortaklığın giderilmesi davasıyla öğrendiklerini, dava konusu taşınmaz her ne kadar tapuda ahşap ev olarak görünüyor ise de, fiilen taşınmaz üzerinde apartman bulunduğunu her bir paydaşın müstakil bir daireye tasarruf ettiğini, bu durumda şuf'a hakkının kullanılmasının iyi niyet kuralıyla bağdaşmayacağını, davanın reddini savunmuştur.
Davacılar, Hayri Özcan, Yaşar Ş., Mehmet Y., İsmail B., Abdülkadir K. ve Recep O., davalının 18.3.1991 tarihinde dava konusu taşınmazın 35/160 payını satın aldığını, satışı dört gün önce öğrendiklerini beyanla 20.12.1994 tarihinde bu davayı açmışlardır.
Ancak şufa'lı payın satış tarihinde davacılar Abdülkadir K. ve Recep O. üzerinde tapuda herhangi bir pay kaydı bulunmamaktadır.
Davacılardan A. Kaygusuz 18.3.1993, Recep Oy ise 1.7.1994 tarihinde taşınmazda paydaş olmuşlardır. Davacılar Recep Oy ve Abdülkadir K. şufa'lı payın satışından sonra taşınmazda paydaş olduklarına göre şufa'lı payın satışı dolayısıyla adı geçen davacıların şuf'a hakkını kullanmalarına imkan yoktur. Kaldı ki, davacı Recep O. şuf'a davası sürerken payını 27.8.1996 tarihinde dava dışı Ulusoy Turistik işletmeler A.Ş.ye satarak devretmiştir.
Davacılar Hayri Ö., Yaşar S., Mehmet Y. yönünden ise, Şuf'a davasının davalısı Mehmet Emin Ö. tarafından Şişli 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1994/1013 Esas sayılı dosyası ile 22.9.1994 tarihinde şuf'a davasına konu 22 parsel sayılı taşınmaz hakkında ortaklığın giderilmesi davası açılmıştır. Bu davada dava dilekçesi davalı Hayri Ö.'a 4.11.1994 tarihinde, Mehmet Y.'ye ise 7.11.1994 tarihinde bizzat tebliğ olunmuştur. Bu durumda adı geçenlerin dava dilekçesinin kendilerine tebliğ olunduğu tarihte, satışı öğrendiklerinin kabulü gerekir. Zira şuf'a davasının davalısı Mehmet Emin Ö., dava dilekçesinde dava konusu taşınmazda paydaş bulunduğunu beyan ederek ortaklığın giderilmesini istemiştir.
Yine davacı Yaşar Ş.'ya ortaklığın giderilmesi davasında dava dilekçesi 31.10.1994 tarihinde tebliğ olunmuştur. Davalı İsmail B.'ya tebligat yapılamamışsa da o da yargılamaya gelmiştir. Bu durumda adı geçen davacıların bir aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra bu davayı açtıklarının kabulü gerekir. Davalı vekili kabul şekli itibariyle de taşınmazın fiilen taksim edildiğini, kat mülkiyeti kurulmamış olsa bile taşınmaz üzerinde fiilen apartman bulunduğunu ve her bir paydaşın müstakil bir daireye tasarruf ettiğini savunmuştur.
Mahkemece, mahallinde yapılan keşifte ve bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde apartmanı bulunduğu saptanmış ise de fiili taksimin mevcut olup olmadığı araştırılmamıştır. Bu yönden de bir araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.01.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy