(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava iktisap veya işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm daval vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili müvekkilinin kiralananın bulunduğu binayı işyeri ihtiyacı nedeniyle satın aldığını, müvekkilinn halen boşta olduğunu, kiralananın bulunduğu binanın tamamını depo, mağaza ve teşhir salonu olarak kullanacağını, bu amaçla kiralanana bitişik ve halen boş bulunan iki adet dükkanı mecurla birleştirerek oto galericiliği ve emlakçılık yapacağından bahisle kiralananın tahliyesini istemiş, yargılama sırasında ise kiralanana bitişik halen boş iki dükkanın oto teşhiri, kiralanana bitişik halen boş iki dükkanın oto teşhiri, kiralananın ise büro olarak kullanılacağını beyan etmiştir.
Mahkemece karalananda yapılan 16.6.1998 günlü ilk keşifte bilirkişi kiralananın bitişiğinde bulunan ve tadilat gören halen boy olan iki dükkanın kiralananla birleştirilmeden de oto galerisi olarak kullanılabileceğini, kiralananın ise yazıhane olarak kullanılabileceğini, ancak birleştirilirse daha uygun hale geleceğini beyan etmiştir.
Mahkemece ikinci kez yapılan keşif sonunda inşaat mühendisi teknik bilirkişi Metin Aşçı tarafından düzenlenen 7.12.1998 günlü raporda kiralananın bulunduğu binanın yığma kargir olduğu, kiralananla bitişik dükkanlar arasındaki duvarın taşıyıcı duvar niteliğinde bulunduğu bu ara duvarın yıkılarak kaldırılması halinde binanın statik dengesi bozulacağından duvar yerine kaim olmak üzere kiriş ve en az iki adet kolon dikilmesi gerektiği, halen boş olan dükkanların oto galerisi işi için kiralananın da büro olarak kullanılmasını uygun olduğu belirtilmiştir.
İkinci keşif sonucu düzenlenen rapora karşı davacı vekili, kiralanan ile bitişiğindeki dükkanlar arasındaki duvarı tamamen kaldırmayacaklarını, yalnızca geçiş sağlamak amacıyla kapı açacaklarını beyan etmiştir. Mahkemece kiralananda üçüncü kez 25.2.1999 tarihinde yapılan keşif sonunda inşaat mühendislerinden oluşan üç kişilik bilirkişi kurulu raporunda kiralanan ve bitişiğindeki dükkanlar arasındak duvarın taşıcı nitelikte bulunduğundan yıkılarak kaldırılmasıın mümkün olmadığı, keza kiralananın büro olarak kullanılması ve diğer dükkanlarla kiralanan arasındaki tuğla duvara kapı açılmasınnı da duvarın taşıyıcı niteliği nedeniyle mümkün bulunmadığı yalnızca 50x50 cm ebardında pencere açılabileceği belirtilmiştir.
Davacı kiralananı, halen boş bulunan bitişikteki iki dükkanla birleştirerek kullanacağını iddia ile tahliyesini istemiş yargılama sarısanda ise ara bölme duvarını kaldırmadan yalnızca kapı açacağını beyan etmiştir. Ancak mahkemece yapılan keşifler sonunda uzman bilirkişiler kiralanan ile bitişiğindeki dükkanlar arasıdaki duvarın tamamen yıkılmasının yada yıkılmadan geçiş için kapı açılmasının binannı statiği bakımından mümkün bulunmadığını, halen bş bulunan iki adet dükkanın oto galerisi için uygun olduğunu belirtmişlerdir. Bu itibarla kiralananın teknik olark halen boş dükkanlarla birleştirilmesinin yada kapı açılmasının mümkün bulunmadığı, boş yerlerin de yapılacak işe uygun ve elverişli bulunduğu saptandığına göre ihtiyacı kanıtlanamadığının kabulüyle samimi olmayan davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 15.6.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy