(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili davalının 1.6.1996-1.6.1997 kira yılı içinde iki haklı ihtara neden olduğundan bahisle kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili ihtarların usulüne uygun olmadığını zira davacı tarafından noter kanalıyla keşide olunan ihtarnamelerde hangi taşınmazın kira parasının istendiğinin açıkça belirtilmediğini müvekkili davalının faaliyet gösterdiği iki taşınmazda da kiracı olduğunu, ihtarlardan birinin müvekkili davalıya tebliğ olunmadığını davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davacı tarafından keşide olunan ihtarnamelerin dava konusu kiralanan için değil davalının yine kiracı sıfatıyla faaliyet gösterdiği büro için keşide olunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de dosya kapsamına göre davacı ile davalı arasında tek bir kira sözleşmesinin bulunduğu 1.6.1993 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesiyle Kestel İplik Fabrikası karşısı bila no'lu kiralananın atölye olarak kullanılmak üzere davalıya kiralandığı anlaşılmaktadır. Davacı tarafından keşide olunan her iki ihtarnamede muhatap olarak davalıyı gösterilmiş ihtarların tebliğ olunacağı adresolarak da davalının dava dışı üçüncü şahıstan kiraladığı büro adresi gösterilmiştir. İhtarname içeriğinde ise yukarıda yazılı işyerimde kiracı olarak bulunmaktasınız denilmiştir.
Davacı ile davalı arasında tek kira akdi bulunduğuna göre ihtarnamede kiralananın adresinin yanlış gösterilmiş olması tek başına ihtarnameyi geçersiz kılmaz. Davalı kendisinden hangi taşınmzın kira parasının istendiğini bilebilecek durumdadır. İhtarı keşide eden davacı ile aralarında yalnızca atölye olarak kullanılan kiralanan için yapılan kira akdi mevcuttur.
Mahkemece ihtarların haklı olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulmak gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 02.03.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy