(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar Davalılardan Mustafa Arslan tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştu.
Davacı vekili müvekkilinin emekli olup, evde oturmakdan sıkıldığını, kahvehane olarak işleteceğinden bahisle kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye sebebi olarak kabul etmiştir. Vakit geçirmek zorunlu bir ihtiyaç sayılmaz. Kaldı ki davacının zaman zaman uğrayıp işini gördüğü yazıhane durumunda bir taşınmazının bulunduğu anlaşılmaktadır. Delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucu davacının ihtiyaç iddiasının samimi olmadığı anlaşıldığından davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02.03.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy