(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
BK. 260. maddesi uyarınca temerrüt sebebine dayalı tahliye davasını kiralayanın açması gerekir. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden kimsenin önceden kiracıya ihbar göndererek malik olduğunu, kira bedellerinin bundan sonra kendisine ödenmesini istemesi bu sonuçsuz kalırsa şartlara haiz temerrüt ihtarı tebliğ ettirmesi ondan sonra dava açması gerekir. Dava hakkına ilişkin bu hususun mahkemece kendiliğinden gözetilmesi icabeder. Kiracıya tebliğ edilen ihtarın yasal şartları taşıması, istenen kira parasının muaccel olması ve bu kira bedelinin en az verilen otuz günlük süre içinde ödenmemiş olması gerekir. Kira parası götürülüp kiralayanın ayağında ödenmesi gereken borçlardan olduğundan, ona götürülerek elden verilmesi veya masrafı kiracıya ait olmak şartıyla konutta ödemeli olarak gönderilmesi gerekir. Buna uygun olmayan ödemeler yasal değildir. Ancak buna aykırı bir ödeme teamülü taraflar arasında yerleşmişse ona uygun ödemede geçerli sayılır. Kiracı veya kiralayanın temerrüdü bu esaslara göre çözümlenir.
Olayımızda: Davacı 1.2.1995 tarihli sözleşme ile kiracı olan davalının kesinleşmiş tespit kararına göre kira farklarının ve muaccel olan sonraki aylar kira bedelini ödemeyerek temerrüde düştüğünü iddia ederek bu davayı açmıştır. Dava dilekçesinde açıkça belirtildiği gibi Dokuzuncu İcra Müdürlüğünün 1997/7597 Esas sayılı takip dosyasındaki istek ve ödeme emrine dayanmıştır. O dosyanın incelenmesinden bir kısım kira farkları ile ödenmeyen kira bedelleri için tahliye isteği ile icraya başvurulduğu, dava dilekçesinde belirtildiği gibi 51 örnek ödeme emri gönderilmeyip 53 örnek icra emri gönderildiği, o icra emrinde ödeme için davalıya 7 gün süre verildiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla dayanılan temerrüt ihtarnamesinin yasal içerikli olmadığı açıktır. Bu nedenle temerrüt sebebiyle tahliye davasının reddine karar verilmesi gerekirken bundan zuhul olunması hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.03.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy