(818 S. K. m. 251, 260) (634 S. K. m. 22)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava itirazın iptali temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve % 40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili davalının 1.9.1994 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşmeyle dava konusu taşınmazda kiracı olarak oturduğunu, sözleşmenin özel şartlar 3. maddesine göre davalının kirayı tam olarak yatırması gerektiğini, buna rağmen davalının 1996 yılı Mart ayı kirasını 4.400.000 TL, 1996 yılı Kasım ayı kirasını 7.500.000 TL ve 1996 yılı Aralık ayı kirasını 7.000.000 TL eksik ödediğini, toplam 18.900.000 TL kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibi nedeniyle ihtarlı ödeme emrinin davalıya 26.6.1997 günü tebliğ edildiğini, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptali ile temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesine ve % 40 icra inkâr tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı 1996 yılı Mart ayına ait 4.400.000 TL'nin kiralanandaki tuvaletin alt kata yaptığı sızıntının giderilmesi için harcandığını, davacıya bu hususun bildirilmesi için telgraf çekilmesine rağmen ulaşamadığını, diğer Kasım ve Aralık ayındaki kira paralarının apartmanın doğalgaz tamiratı nedeniyle yönetime ödendiğini, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davalının bu harcamaları yapmadan önce davacıya ihtar göndermesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki 1.1.1994 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlar 3. maddesi daire içindeki her türlü arıza, bakım, onarım, yenileme, apartman aidatı, elektrik, su ve doğalgaz masrafları kiracıya ait olup, kiracı hiçbir isim altında bu masrafları ev sahibinden talep edemez. Kirayı tam olarak yatıracaktır şeklindedir. Bu şart geçerli olup tarafları bağlar. Davacı sözleşmenin özel şartlar 3. maddesindeki şarta göre davalının tüm kira bedellerini tam olarak ödemesi gerektiğini, hiçbir şekilde kira bedelinden kesinti yapılamayacağını ileri sürmekte, davalı ise bu şartın kiralananla ilgili onarımları kapsamayacağını, ana taşınmazla ilgili ödemeler için kendisinin de Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 22. maddesi gereği kiralayanla birlikte sorumlu olduğunu, tuvaletteki akıntı için davacıya aradığını, ancak bulamadığını, tamir yapmak zorunda kaldığını savunmaktadır. BK 251/2 maddesi gereğince kiracı kullanım esnasında meydana gelip külfeti kendisine ait olmayan ve kiralayana yapılan ihbara rağmen, bertaraf edilmeyen ufak tefek ayıpları kiralayan adına giderebilirse de, taraflar arasındaki sözleşmenin özel şartlar 3. maddesinde davalı kiralanan daire içerisindeki her türlü arıza ve bakım giderlerini kendisinin karşılayacağını kabul edilmesine rağmen, ana taşınmazın ortak yerleri ile ilgili her türlü onarım gideri malike ait olup, kiracı da kira parasıyla sınırlı olarak müteselsilen sorumludur. Bu durumda doğalgazla ilgili olarak yapılan iki tamirat giderinin ana taşınmaza mı, yoksa sadece kiralanana mı ilişkin olduğunu ve buna göre sözleşmenin özel şartlar 3. maddesi kapsamında olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bundan zühul olunarak yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 18.5.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy