(818 S. K. m. 260) (6570 S. K. m. 9)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının tahsili isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı reddetmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, taraflar arasında yapılan yazılı kira sözleşmesinin 15.8.1996 başlangıç tarihli olup, özel şartlar 2. maddesinde yıllık peşin ödeme koşulu bulunduğunu, ayrıca davalı tarafın 20.4.1997 tarihli taahhüt ile 1.8.1997 tarihinde başlayacak dönemde de kirayı artırımlı olarak yıllık peşin ödemeyi kabul ettiğini buna rağmen aylık ödeyince, yapılan icra takibine de itiraz ettiğinden bahisle tahliye ve 576 milyon lira kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı, taraflar arasındaki sözleşmeye göre kiraların aylık peşin ödeneceğini, buna göre yapıldığını, yıllık ödeme taahhüdünü veren S. S.nin şirket müdürü olup, şirketin ibrazdan evvel mühür altında imza edilmesi gerektiği, bu nedenlerle davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece taraflar arasında 2 adet sözleşme olup, bunlardan aylık peşin olana itibar edilmesinin 6570 sayılı kanunun 9. maddesi gereği olduğu, aylık kiraların da peşin ödenmesi karşısında davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Davacının iddiasını ispat için ilk celse ibraz ettiği yazılı deliller arasında hususi şartları da havi bir kira sözleşmesi olup, bu sözleşmenin yüzünde ödemenin yıllık olacağı yine özel şartlar 2. maddesinde de yıllık peşin ödeneceği belirtilmiştir.
Buna karşı davalı vekili icra dosyasında bulunan aylık ödeme koşullu sözleşmeden bahisle, aynı gün yapılan 15.8.1996 tarihli bu sözleşmede aylık ödeme koşuluna davacının razı olmayıp anahtarı vermeyince yıllık ödeme koşullu 2. sözleşmenin yapılmak zorunda kaldığı, bunun kiracı aleyhine değişiklik yasağına girdiğini beyan etmiştir. Ancak, 17.2.1998 havale tarihli bu dilekçe ekinde ve yine delillerini bildirdiği 30.12.1997 tarihli delil listesinde aylık ödeme koşulu taşıyan kira sözleşmesinin ibrazına dair bir dipnot bulunmamakta olup, delil olarak da sadece yeni döneme ait aylık kira ödemelerini gösteren dekontlar ibraz edildiği görülmektedir. Bu nedenle davalının savunmasının kanıtlanması bakımından dayandığı 15.8.1996 başlangıç tarihli 1 yıl süreli ve aylık ödeme koşulu taşıyan sözleşmeye karşı davacı tarafın beyanda bulunmasına imkân tanınması, sözleşmenin aslının davalı tarafa ibraz ettirilmesi ve gerektiğinde yeni inceleme ve değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.5.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy