(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafındn süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, mesken ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkeme davayı red etmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, yeni satın aldığı dava konusu mecur'a ihtiyacı olduğundan bahisle kiralananın tahliyesini istemiş, davalı, davacının bizzat kendisine ait dairede oturduğunu, ihtiyacın samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Davacının kendi evinde oğlu ve gelini ile birlikte oturduğu ihtilafsızdır. Davacı, oğlundan ayrılarak, oturmakta olduğu yeri oğluna bırakacağını kendisinin kiralanana geçeceğini ileri sürmüş, dinlenen tanıklardan oğlu Ö.A., iddia doğrultusunda beyanda bulunmuş, diğer tanık gelini S.A. ise kiralanana kendilerinin taşınacağını, davacının kendi evinde kalacağını beyan etmiştir.
Davacının ayrı evde oturması yasal hakkıdır. Kiralanana kendisinin veya oğlunun taşınması, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını göstermez. 6570 sayılı yasanın 7/b maddesi gereğince, davacı oğlunun konut ihtiyacı nedeniyle dava açabilir. Mahkemenin, davacının kendine ait evinde kalacağı, oğlu ve gelinini kiralanana taşınacağını kabul ederek, tahliye istemini samimi görmeme görüşü doğru değildir. İhtiyaç iddiası kanıtlandığından, kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 24.9.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy