(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine davalının isteği halinde halen davacının oturduğu taşınmazın 16.12.1997 tarihinden geçerli olmak üzere 50.000.000. TL aylık kiar ile davalıya kiralanmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava konusu kiralananın murisi K.D. tarafından 1.6.1992 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli sözleşmeyle davalıya kiraya verildiğini mirasçılar arasında yapılan Kadıköy 6. Noterliği'nin 20.3.1996 tarih 14214 yevmiye nolu miras taksim sözleşmesiyle kiralananın davacıya intikal ettiğini, davacının konut ihtiyacı nedeniye kiralananın boşaltılmasını talep etmiştir. Davalı halen davacının kendisine ait evde oturduğunu davanın reddini savunmuştur. Davacı halen oturduğu dairenin kendisine ait olduğunu açıklamıştır. Yapılan keşif neticesi her iki taşınmazın da hem davacının hem de davalının sosyal, ekonomik durumlarına uygun, aile nüfus adetlerine göre yeterli ve aynı semtte olduğu anlaşılmıştır. 6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir. Davacı halen bilirkişi raporunda belirtildiği şekilde yeterli bir konutta oturduğuna göre ihtiyacın zorunlu ve samimi olduğu kabul edilemez. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 21.9.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy