(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliy edavasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı S.B. tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı dava konusu taşınmazı davalıya kiraya verirken bekar olduğunu, daha sonra evlendiğini ve halen annesiyle beraber oturduğunu, dava konusu taşınmazda annesini oturtacağını bu nedenle davalının tahliyesini istemiştir. Davalı davanın reddini savunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları davacının iddasını doğrulamıştır. 6570 Sayılı Yasanın 7/b maddesine gör eir kimse gayrimenkülü kendi veya eşi veya çocukları için mesken olarak kullanma ihtiyacıa kalırsa tahliye davası açabilir. Dava konusu taşınmaz davac tarafından 1.8.1997 tarihinde davalıy akiraya verilmiştir. Davacı kiralayan olarak anensinin konut ihtiyacı için dava açamaz. Hernekadar dava konusu taşınmazın 1/2 payının davacıya 1/2 payının annesi N.T.' a ait olduğu anlaşılmakta isede N.T. tarafından kendi ihtiyacı için açılmış bir davada yoktur. N.T.'ın davaya muvafakat vermesi ona davacı sıfatı vermez. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine , 26.4.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy