(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava ihtiyaç nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı idare kiralananı hizmet binası olarak kullanacağını bildirmiş, davalı ise ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını savunmuştur. 6570 sayılı kanunun zorunlu ihtiyacı tahliye sebebi saymaktadır. Bu hususun kanıtlanması davacıya düşer. Davacı, Vakıflar meclisi tarafından bu yerin hizmet binası olarak tahsisine dair kararı ibraz etmiş, mahkemece de bu karara dayanılarak tahliye kararı verilmiştir. Vakfın kendi organları tarafından verilmiş olan bu karar tek başına ihtiyacın varlığını kanıtlamak için yeterli değildir. Mahkemece kiralananda keşif yapılıp bu yerin yapılarak işe uygun olup olmadığının da saptanıp deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Noksan inceleme ile karar verilmiş olması hatalıdır.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy