(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı vekili tara3fından temyiz edilmiştir.
Davacı, eşi ve reşit oğlu ile birlikte kendine ait evde oturduklarını, ancak oturdukları evin dar olup yeterli olmadığını, oğlunun da ayrı oturmak istediğini, iki yıldır astım ve kalp hastası olduğundan daha elverişli olan kiralananda kendisi ve eşinin boşaltacağı evinde oğlunun kalacağını bildirerek kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı, kiralananın davacının oturduğu evden daha rutubetli olup hastaya iyi gelecek bir ortamda bulunmadığını davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının halen oturduğu yer ile kiralananın birbirine yakın nitelikte olduğundan bahisle davayı reddetmiştir.
Davacının reşit oğlu ile birlikte kendine ait bir evde oturduğu sabittir. Reşit olan çocuklar anne ve baba ile birlikte oturmaya zorlanamayacağına göre ayrı bir evde yaşamak istekleri ihtiyacın haklı olduğunu gösterir. Bu durumda oturulan evin reşit olan çocuğa bırakılıp, kiralananda kendilerinin oturacağını bildiren davacının tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile red kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.*
Full & Egal Universal Law Academy