(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemini ilişkindir. Mahkeme kiralananın tahliyesine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, kiralananın 4.7.1997 günlü yönetim kurulu kararı ile vakıf yönetim kurulu başkanının İstanbul'da oturup ayda 3-4 kez geldiğinden kalacak yeri olmadığından kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, vakıf başkanının değişebileceğini, ihtiyaç iddiasının zorunlu ve samimi olmadığını davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
Davacı vakfa ait vakıf senedinin tetkikinde vakıf yönetim kurulu başkanına lojman tahsis edileceği yönünde bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle lojman ihtiyacı için kiralananın tahliyesi istenemez. Bir an için vakıf senedinde böyle bir hükmün varlığı kabul edilse dahi, vakıf yönetim kurulu başkanınn İstanbul'da oturduğu uyuşmazlık konusu değildir. İhtiyaçlının arada bir Ankara'ya gelmesi geçici bir ihtiyaç olup, geçici ihtiyaç için tahliye kararı verilemez. 6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiştir. İleri sürülen ihtiyaç zorunlu bir ihtiyaç olmadığından davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy