(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, davacının halen anneannesine ait evde kiracı olduğunu, kendi evine ihtiyacı bulunduğunu bildirerek süresinde açtığı bu dava ile davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.
Davalı ise ihtiyacın samimi olmadığını, mirasla intikal eden bir dairede oturduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece davacı tanıkları dinlendikten sonra davanın kabulüne ve kiracı davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiştir.
Davalı vekili temyiz dilekçesinde, kiralananı tahliye ettiklerini ve davacının 15.4.1999 tarihinde bu yeri başkasına kiraladığını, ihtiyacı yönünde mahkemeyi yanılttığını bildirerek bu konuda apartman yönetiminden aldığı yazıyı ibraz etmiştir. Bu dilekçe davacı vekiline tebliğ edildiği halde karşı çıkılmamıştır.
6570 Sayılı Yasanın 7/b maddesi acil, samimi ve zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni kabul etmiştir. Davacı yargılama aşamalarında, kirada oturduğunu bildirerek ihtiyacını ileri sürmüş ve mahkemece de kirada oturması samimi bir ihtiyaç olarak kabul edilmiştir. Oysa henüz karar kesinleşmeden kiralananın davalı tarafından tahliye edildiği ve davacının Nisan 1999 ' dan itibaren başkasına kullandırdığı "Yonca Sitesi Yönetimi" tarafından verilen yazıdan anlaşılmış olmakla bu durumda davacının samimi olmadığı, ihtiyacına tahsis edeceğini bildirdiği mecuru halen başkasının kullandığı anlaşıldığından davasının reddine karar verilmesinin temini için hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcınn temyiz edene iadesine, 31.05.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy