(6570 S. K. m. 7) (818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın boşaltılması istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili dava konusu taşınmazın davacıların murisi tarafından davalıya kiraya verildiğini davacının murisi M.K.'nın ölümüyle taşınmazın tapuda yapılan intikal neticesi 10/16 payının davacılara geçtiğini 1.7.1997 - 1.7.1998 kira yılı için davacıların payına isabet eden kira alacağının ödenmesi için başlatılan icra takibine rağmen kiranın ödenmediğini temerrüt nedeniyle davalının tahliyesini talep etmiştir. Davalı kira borcu bulunmadığını davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece dava 6570 sayılı kanunun 7/e maddesindeki iki haklı ihtardan sözedilerek davanın reddine karar verilmiştir. Dava dilekçesinde açıkça davanın dayanağı Borçlar Kanununun 260.maddesi olarak gösterildiğine göre incelemenin ve değerlendirmenin buna göre yapılması gerekirken nitelendirmede hata yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 25.01.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy