(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı Tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme kiralananın tahliyesine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin halen 60 m2 lik iki odalı sobalı bir evde oturduğunu, bu yer yetersiz kaldığından 160 m2 kaloriferli olan kiralananda oturacağını, kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı, davacının amacının boş olarak satmak olduğunu bu amaçla T.O.Firmasınca bu yerin satışı için müşteriler gönderildiğini, bu durumun emlak firmasından sorulmasını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme kiralananın tahliyesine karar vermiştir.
6570 Sayılı Yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir. Davalı, davacının kiralananı satılığa çıkardığını savunmuş, dinlettiği tanıklardan R.H., davalının bürosunda iken Eylül 1997 ayında, davacının kiralananı satmak amacıyla T. adlı emlak firmasına vereceğini söylediğini ifade etmiştir. Diğer tanık K.de bu beyanı doğrulamıştır. Bu savunma doğrultusunda mahkemece T.-O. firmasına müzekrere yazılarak davacı tarafından kiralananın satışı için görüşmeler yapılıp yapılmadığı sorulmuş ise de yapılan araştırmalar yeterli görülerek bu müzekkere cevabının beklenmesinden vazgeçilmiştir. Bu durumda kiralananın davacı tarafından satılığa çıkarılıp çıkarılmadığı hususu tartışmalıdır.
İhtiyaç iddiasının takdiri yönünden müzekkere cevabının beklenmesi icap eder. Zira kiralanan satışa çıkarılmışsa ihtiyaç iddiasının samimi olduğu kabul edilemez. Müzekkere cevabı beklenmeden noksan araştırma ile yazılı şekilde karar tesisi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy