(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava 6570 sayılı Yasanın 7/son maddesi gereğince kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davayı kabul etmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
6570 Sayılı Kanunun 7. maddesinin son fıkrasında "Aynı Şehir veya belediye hudutları içerisinde kendisinin veya birlikte yaşadığı eşinin üzerinde kayıtlı oturabileceği meskeni bulunan kimsenin kirada oturduğu yeri malikin isteği üzerine tahliye etmeye mecbur olacağı" öngörülmüştür.
Tahliyenin istenebilmesi için meskenin oturulabilir vasıf ve şartları kapsaması gerekir. Bu vasıf ve şartlar bizzat meskenin müsait olup olmadığına bağlıdır. Davalıya ait ev, 1 oda ve 1 salondan ibaret olup, 41 m2 dir. Davalının eşi ve üç çocuğu bulunmaktadır. 5 kişilik bir ailenin 41 m2 lik, bir oda ve 1 salondan ibaret meskende oturması mümkün değildir. Bu durumda davalının oturabilir meskenini olduğu kabul edilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı gerekçe ile kabul edilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 2.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy