(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, davalının 1994 yılından beri kiracı olup, 1997 yılında Ocak, Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs ayları kiralarını ödemediğinden icra takibi yapıldığını yine de eksik ödediğini bildirerek akdin feshi ile kiralanandan tahliyesini talep etmiştir.
Davalı ise kiraları ödediğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Borçlar kanununun 260. maddesi gereğince kiracının temerrüdünden bahsedilmek için muacceliyet kesbeden kiraların ihtarname ile verilecek yasal süre içerisinde kiracı tarafından ödenmesi için kiracıya yasal içerikli bir ihtar gönderilmesi gerekir. İcra yoluyla yapılan takiplerde de gönderilen ödeme emri ihtar yerine geçeceği için ve taraflar arasında düzenlenmiş kira sözleşmesi de tarafların beyanına göre 6 aydan daha uzun süreli bulunduğunun anlaşılmasına göre ihtarda borcun verilecek 30 günlük yasal süre içerisinde ödenmesi gerektiğinin açıkça belirtilmesi lazımdır.
Olayımızda: Davanın dayanağını teşkil eden 21.5.1998 tarihli ödeme emrinde belli bir süre gösterilmediği için bunun geçerli bir ihtar olarak kabulü mümkün değildir. Bu yönden davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması icap etmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 22.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy