(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava konusu iş yerini lokanta olarak davalı P..Gıda San. Ltd. Şti. 'ne kiralandığı halde sözleşmeye aykırı şekilde başka şahıslara devredildiğini, resmi kayıtlarda bir devir olmamakla birlikte davalı şirketin bu yeri S.U. ve D.K. isimli şahıslara devredip bu şahısların yeni bir düzenleme ve açılış yapmak üzere davetiyeler de bastırdıklarını, ancak kendilerini şirket müdürü olarak tanıtmalarına rağmen bu şahıslara iş yerinin fiilen devredildiğini bildirerek davalı şirketin kiralanandan tahliyesini istemiştir.
Davalı şirket vekili, sözü edilen şekilde bir devir olmadığını, devredildiği bahsedilen şahısların şirket ortaklarına vekaleten ve şirket müdürü olarak davrandıklarını, zaman zaman lokanta da yeni düzenlemeler yapıldığını bildirerek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece kiralananın muvazaalı olarak kullanıldığı kabul edilerek tahliyesine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki yazılı sözleşme 1.10.1995 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli olup 4. maddesinde de devir yasağı bulunmaktadır. Kiralananın içkili lokanta ve fast food olarak kiralandığı anlaşılmaktadır.
Mahallinde yapılan keşifte ve gerekse davacının dahi açıklamalarında lokanta olan davalı iş yerinde halen vergi levhası, işletme ve açma ruhsatları ile yazar kasanın davalı şirket adına bulunduğu, devredildiği konusunda ismi geçen D.K.'ihtarnamenin tebliğ şerhinde ve keşifte yapılan tespitte şirket müdürü olarak belirlendiği ve sigortalı olarak priminin de ödendiği anlaşılmakla yasal anlamda bir devir bulunmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi;
Usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 5.4.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy