(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı dava dilekçesinde kendisinin halen Çorlu'da oturduğuna rağmen Tekirdağ'da bulunan kiralananın sağlığı yönünden oturmaya daha elverişli olduğundan tahliyesine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı iddiasının samimi olmadığını, davacının halen Çorlu'da kendi evinde oturduğunu ve orada avukatlık yaptığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia samimi görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
İhtiyaç iddiasının kabul edilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olması gerekir. Davacının iddiasında ve dinlenilen davacı tanıkları beyanlarında davacının halen Çorlu'da oturduğunu burada avukat olarak çalıştığını ancak Tekirdağ'da bulunan kiralananın ve her türlü sosyal tesislere yakınlığı nedeniyle oturmanın sağlık yönünden daha uygun olduğunu söylemişlerdir. İddia ve tanık ifadeleri dahi ihtiyacın zorunlu olmadığını göstermektedir. Ayrıca Tekirdağ'a gelmek konusunda davacının bir girişimide bulunmamaktadır. Henüz doğmamış bir ihtiyaç tahliye nedeni sayılamayacağından davanın reddine karar verilmek gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 23.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy