(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava iktisab ve işyeri ihtiyacı sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme kiralananın tahliyesine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, kiralananla birlikte kiralananın bitişiğindeki diğer 2 dükkânı birleştirerek gıda satış iyi yaptığını belirterek 6570 sayılı yasanın 7/d maddesi gereğince süresinde açmış olduğu iş bu dava ile taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalı, ihtiyaç iddiası samimi olmadığını, kiralanan ile bitişiğindeki yerlerin birleştirilmesinin mümkün bulunmadığını davanın reddini savunmuştur.
Davacı, 6570 Sayılı Kanunun 7/d maddesinde açıkça belirtildiği üzere sadece ihtiyaç sebebiyle oradaki sürelerden yararlanarak dava açabilir. Bu halde kiralananın olduğu gibi veya basit tadilatlarla ihtiyaca uygun bulunduğunun saptanması icab eder.
Olayımızda, kiralananla bitişiğindeki dükkânların basit tadilatlarla birleştirilip birleştirilemeyeceği tespit edilmemiştir. Önceikle bu husus üzerinde durularak gerekli araştırmanın yapılmaması doğru olmadığı gibi davacı başkasına ait yerde bakkaliye işi yaptığını belirttiğine ve tahliye tehdidi altında olduğunu ileri sürmediğine göre mukayeseli keşif yapılarak üstünlük vasfının da araştırılmaması hatalıdır.
Bu hususlar üzerinde durulmadan noksan inceleme ile yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.04.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy