(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava yeni iktisap ve garaj ihtiyacı nedeniyle tahliye davası olup, mahkemece tahliye kararı verilmiş, hükmü davalı süresinde temyiz etmiştir.
Davacı vekili müvekkilinin taşınmazın kullanım hakkını önceki malikten, haricen noter satış vaadi sözleşmesinin temliki suretiyle satın aldığını ileri sürerek garaj ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, kiralananın garaj olamayacağını, davanın reddini savunmuştur. Mahkeme ihtiyacın varlığını kabul ederek taşınmazın tahliyesine karar vermiştir.
6570 Sayılı Yasanın 7/d maddesi, taşınmazı Medeni Kanunun hükümlerine göre iktisap eden kimsenin, kendisinin, eşinin veya çocuklarının konut veya işyeri ihtiyacı nedeniyle tahliye davası açabileceğini kabul etmiştir. Yasanın bu maddesi gereğince davanın açılıp kabul edilebilmesi için taşınmazın Medeni Kanunun hükümlerine göre iktisap edilmesi gerekir.
Kiralananın intifa hakkının A. A.'ya ait iken bu hakkın dava dışı, F. M.'ye, F. M.'nin de davacıya noter satış vaadi sözleşmesi ile devrettiği dosya içindeki belgelerden anlaşılmaktadır. Bu iktisabın Medeni Kanunun hükümlerine göre yapıldığı kabul edilemeyeceği gibi, intifa hakkının da devredilmesi mümkün bulunmadığından davacının bu davayı açma hakkı yoktur. Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 04.02.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy