(818 S. K. m. 260)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkemece tahliye kararı verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
B.K. 260. maddesi uyarınca temerrüt sebebine dayalı tahliye davasını kiralayanın açması gerekir. Kiralayan durumunda olmayan malik veya kiralananı sonradan iktisap eden kimsenin önceden kiracıya ihbar göndererek malik olduğunu, kira bedellerinin bundan sonra kendisine ödenmesini istemesi bu sonuçsuz kalırsa şartlara haiz temerrüt ihtarı tebliğ ettirmesi ondan sonra dava açması gerekir. Dava hakkına ilişkin bu hususun mahkemece kendiliğinden gözetilmesi icabeder. Kiracıya tebliğ edilen ihtarın yasal şartları taşıması, istenen kira parasının muaccel olması ve bu kira bedelinin en az verilen otuz günlük süre içinde ödenmemiş olması gerekir. Kira parası götürülüp kiralayanın ayağında ödenmesi gereken borçlardan olduğundan ona götürülerek elden verilmesi veya masrafı kiracıya ait olmak şartıyla konutta ödemeli olarak gönderilmesi gerekir. Buna uygun olmayan ödemeler yasal değildir. Ancak buna aykırı bir ödeme teamülü taraflar arasında yerleşmişse ona uygun ödemede geçerli sayılır. Kiracı veya kiralayanın temerrüdü bu esaslara göre çözümlenir.
OLAYIMIZDA; Davacı vekili 18.8.1998 tarihinde açtığı işbu dava ile davalının müvekkiline ait mecurda 1.1.1994 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi uyarınca kiracı olduğunu, aralarındaki anlaşmaya göre kira paralarının her ayın başında peşin ödenmesi gerektiğini, davalının 1.9.1997 tarihinden itibaren kira paralarını ödememesi nedeniyle aleyhine 23. İcra Müdürlüğü'nün 1998/2919 takip numaralı dosyası ile icra takibi yapıldığını, bugüne kadar davalının herhangi bir ödemede bulunmadığını iddia ederek temerrüt nedeni ile tahliye talep etmiştir. 15.1.1993 olduğunu, kira paralarının her ayın 15'inde ödendiğini ve miktarının da davacının istediği miktar olmayıp 1998 yılı için aylık 7.000.000.- TL olduğunu, kira paralarını davacıya elden öderken 1997 yılında davacının hacca gitmesi nedeniyle ödeme yapamadığını, davacının oğlunun da kira paralarını almaması üzerine tüm kira paralarını konutta teslim edilmek üzere PTT vasıtasıyla yollladığını ve davanın reddini savunmuştur. Mahkeme dosyadaki ödeme belgelerine göre aylık 7.000.000.- TL olan 1998 yılı Temmuz ayı kirasının 30 günlük sürede ödenmediğinden bahisle tahliye kararı vermiştir.
Ankara 17. İcra Müdürlüğü'nün 1998/2919 numaralı takip dosyasına göre davacı vekili 3.7.1998 tarihinde yaptığı takip ile Eylül 1997 - Aralık 1997 ayları için aylık 10.000.000.- TL, Ocak 1998 - Temmuz 1998 ayları için aylık 16.500.000.- TL hesabıyla toplam 155.500.000.- TL kira alacağının tahsili ile tahliye ve haciz talep etmiştir. Örnek 51 ödeme emri 13.7.1998 tarihinde davalı borçluya tebliğ edilmiş ise de davalı borçlunun şikâyeti üzerine 8. İcra Tetkik Mercii Hakimliği'nin 19.8.1998 tarih ve 1998/432-382 sayılı ilamı ile bu dosyadaki ödeme emrinin tebliğ tarihinin 14.8.1998 tarihi olduğuna karar verilmiş ve bu karar Yargıtay 12. Hukuk Dairesi'nce 28.101998 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.
Bu durumda ödeme emrinin tebliğ tarihi 14.8.1998 tarihi olup, dava 18.8.1998 tarihinde 30 günlük ödeme süresi geçmeden açıldığından süresinde değildir. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz temyiz edene iadesine 13.5.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy