(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava esaslı tadilat nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı vekili, dava konusu dükkanın yandaki dükkanla birliktelik arzeden satışının kiremitlerinin ve tavanının onarılacağını bildirerek bu tadilat nedeniyle davalının tahliyesini istemiştir.
Davalı taraf yapılacak tadilatın imar amaçlı ve esaslı olmadığını Borçlar Kanunuun 251.maddesindeki geçici tadilatın düşünülerek verilecek süre için tahliyeyi kabul ettiklerini, aksi halde davanın reddini savunmuş, davacı taraf bu savunmadaki geçici tahliyeyi kabul etmeyeceklerini bildirmiştir.
6570 Sayılı Yasanın 7 / ç maddesi gereğince tadilat nedeniyle açılacak davada tahliye kararı verilebilmesi için tadilatın esaslı ve imar amaçlı olması ve tadilat sırasında kiralananda oturmanın mümkün olmaması gerekir.
Olayımızda: Mahallinde yapılan keşifte ahşap olan çatının kiremitlerinin yer yer kırık olduğunu, çatı onarımı ahşap olursa 1 hafta beton olursa 1 ayda yapılabileceği belirlenmiştir. Yapılacak bu tadilat yasanın öngördüğü şekilde esaslı ve imar amaçlı değildir. Ancak 251.madde belirtilen geçici tahliyeyi gerektirir. Dava taraf geçici tahliyeyi kabul etmediğine göre davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi,
Usul ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 01.02.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy