(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava ihtiyaç sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dilekçesinde davacılardan E. Y.'un hasta ve yaşlı olduğu halen Senirkent'de oturmasına rağmen kontrol ve tedavi amacıyla mecburiyetinde kaldığı bu nedenle kiralanana ihtiyacı bulunduğu belirtilmiş davalı ise ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını kira parasından kaynaklandığını savunmuş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.
İhtiyaç iddiasının kabul edilebilmesi için gerçek ve samimi olduğunun kanıtlanması gerekir. Davacılardan E.'nin ayaklarından rahatsız olduğu ve mecburi ve devamlı bir tedaviye ihtiyacı bulunduğu konusuda kendi iddiası ve tanıklarının beyanını teyit eden bir raporla dosyada rastlanmamıştır. Rapor dahi olsa belli sürelerde Senirkent'den İstanbul'a gidiş gelmeler zorunlu bir ihtiyaç olarak kabul edilemez. Davacının İstanbul'a nakil konusunda da esaslı bir girişimi bulunmamaktadır. Bu durumda ihtiyacın gerçek ve zorunlu olduğunu kabul etmek mümkün değildir. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 01.02.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy