(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş ve karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı maliki bulunduğu kiralanan yerlerde mesleği gereği mühendislik işlerini yürüteceğini bildirerek ihtiyaç nedeniyle tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı ise ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını, hatta davacının babası tarafından bu yerin satılmak istendiğini, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davacının ihtiyaç iddiası yerinde görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.
6570 sayılı kanununa göre ihtiyaç nedeniyle tahliye kararı verilebilmesi için ihtiyacın gerçek ve samimi olduğunun kanıtlanması gerekir. Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.3.1997 başlangıç tarihli olup dava 2.3.1998 tarihinde açılmıştır. Kiraya verilen yerin büyüklüğü, kullanma amacı göz önünde tutulduğunda aradan geçen bir sene gibi kısa bir süre sonra ihtiyaç iddiasında bulunmak davacının samimiyeti yönünden şüphe uyandırmaktadır. Ayrıca İstanbul ticaret Odası'nın 11.3.1999 tarihli yazısında da davacının (N.. Dayanıklı Tüketim Malları Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinin) ortağı olduğu anlaşılmaktadır. Şahıs şirketi olan limited şirketlerde ortaklardan her biri birlikte müdür sıfatıyla şirket işlerini idareye ve şirketi idare ve temsile mezun ve mecburdurlar. Bu durumda davacının İstanbul'da belli ve muayyen bir işinin bulunduğunun kabulü gerekir. ayrıca davacının kiralananın bulunduğu yer olan Silifke'ye gelerek bir iş kurma yolunda yeterli girişimde bulunduğu da kanıtlanamamıştır. Dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının ihtiyacının gerçek ve samimi olmadığının kabulü ile red kararı verilmesi gerekirken aksi görüş ve düşünce ile tahliye kararı verilmesi hatalı görüldüğünden hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 29.6.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy