(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: Dava ihtiyaç nedeniyle tahliye istemidir. Mahkemece reddine karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı idare yönetim kurulunun 7.8.1998 gün ve 2482 sayılı kararı ile dava konusu taşınmazın lojman olarak tahsisine karar verildiğini, ihtarnameye rağmen davalının mecuru tahliye etmediğini ihtiyaç nedeni ile tahliye istediklerini bildirmiştir.
Davalı kiralananın lojman olarak kullanılmaya elverişli olmadığını ihtiyaçlı memurlara tahsis edilebilecek yer olduğunu davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece taraflar arasında düzenlenen kira sözleşmesinin 13. maddesinde kira süresini 5 yıl olarak belirlendiği, davanın süre dolmadan açıldığı, kabul edilmiş ayrıca işin esasına girilerek dava konusu yerin vasıf itibariyle lojman olamayacağı ve lojman tahsis kararının da objektif kıstaslara dayanmadığından ihtiyaç iddiasının gereçke ve samimi olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Davacı idare ile davalı arasında düzenlenen kira sözleşmesi 21.12.1994 başlangıç tarihli olup, kira müddetinin 1 yıl olduğu açıkça gösterilmiştir. Sözleşmenin hususi şartları belirleyen 13. maddesi sözleşmenin ön yüzünde belirlenen 2 milyon aylık kiranın, davalının uzun süre burada oturması durumunda nasıl hesap edileceğine ilişkin olup süreyi belirleyen bir hüküm taşımamaktadır. Kira süresi 1 yıl olup davada süresinde açıldığına göre mahkemenin davayı süre yönünden reddetmesi hatalıdır.
İhtiyaç iddiasına gelince, kiralananın lojman olarak tahsisine dair yönetim kurulu kararı mevcuttur. Bu kararın sübjektif nedenlere dayandığı ve somut bir neden ortaya konulamadığı yolundaki mahkeme kabulünün bir gerekçesi olmadığı gibi halen davalı oturabildiğine göre lojman tahsisine uygun olmadığının kabulü de hatalıdır.
Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 1.7.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy