(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesi'nden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kâğıtlar okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece davalı reddetmiş ve hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davcı vekili, davacının evli kızının kirada oturduğunu, bu yüzden dava konusu eve ihtiyacı bulunduğunu bildirerek süresinde açtığı bu dava ile davalının kiralanandan tahliyesini istemiştir.
Davalı duruşmalara gelmemiş, davaya da cevap vermemiştir.
Mahkemece davacı tanıkları dinlenmiş, tanıklar iddiayı doğrulayan beyanda bulunmuşlar, ancak mahkeme davacının kızının evli olup bakım ve masraflarının sorumluluğunun davacıya düşmeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.
6570 Sayılı Yasa'nın 7/b maddesi gayrimenkulü kendisi veya eşi veya çocukları için mesken olarak kullanma ihtiyacından bahsetmiş olup, bu maddede çocukların evli ya da bekâr olmaları hakkında bir ayırım yapılmamıştır. Bu açık hüküm karşısında ve dosyaya toplanan delillere göre davacının kızının kirada olduğu kanıtlanmış, davacının kiralananı kızına tahsis edeceği tanık ifadeleri ile de doğrulanmış olmakla, kirada olmanın ihtiyacın kabulüne yeterli olacağı dikkate alınarak davanın kabulü ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle reddine karar verilmesi;
Usûl ve yasaya uygun bulunmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nin 428 maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınna temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.09.1999 tarihinde, oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy