(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli Mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralanının tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkeme davacının 1/2 hissesine isabet eden yerden tahliyesine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, davalının 1.10.1991 başlangıç tarhili 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, bu yerde oto alım satım işi yapacağını belirterek kiralananın tahliyesini istemiştir.
Davalı, kiralananda 21.8.1987 başlangıç tarihli 28 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, bu sözleşmeye göre süresi dolmadan dava açıldığını, samimi olmayan davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, davacının 1/2 hissesine isabet eden yerden davalının tahliyesine karar vermiştir.
Kiralananın müşterek mülkiyete konu olduğu, 1/2 payının davacıya, 1/2 payının dava dışı B. B.'a ait olduğu dosya içerisinde mevcut tapu kaydından anlaşılmaktadır. Davacı kendi hissesi yönünden 1.10.1991 başlangıç tarihli 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile taşınmazı davalıya kiralamıştır. Diğer paydaş ise 1.6.1985 başlangıç tarihli 30 yıl süreli kira ile kiralanının tümünü R. A.'a kiraladıktan sonra R. A.'da 21.8.1987 başlangıç tarihli 28 yıl süreli kira sözleşmesi ile davalı kiracıya kiraya vermiş bu kira sözleşmesinin feshi için paydaş B. B.'ın açmış olduğu dava mahkemece reddedilmiş, Yargıtay'ca onanarak kesinleşmiştir. Bu durumda davalı ile yapılan 21.8.1987 başlangıç tarihli 28 yıl süreli kira sözleşmeli geçerlidir.
Davacının payı için 1.10.1991 tarihinde yapmış olduğu kira sözleşmesi ilk yapılan sözleşmeyi ortadan kaldırmaz. İlk sözleşmeye nazaran da açılan dava da süresinde değildir. İnfazı mümkün olmayacak şekilde 1/2 payın tahliyesine karar vermesi doğru değildir. Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 08.02.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy