(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, iki haklı ihtar nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, mecuru satın aldığını, kira paralarının kendisine ödenmesi gerektiğini davalıya ihtarla bildirdiğini, davalının 3.4.1999-3.4.2000 kira yılında iki haklı ihtara neden olduğunu ileri sürerek tahliyesini istemiştir.
Davalı, ikinci ihtara konu 2000 yılı Mart ayı kira bedelinin ihtardan sonra ödendiğini, ancak birinci ihtara konu edilen paraların mahkeme kararıyla tespit olunan kira parası nedeniyle oluşan kira farkları olduğunu bu nedenle ihtarın geçerli olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece de kira parası farkları nedeniyle keşide edilen ihtarın iki haklı ihtara esas olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık kira farkları alacağının iki haklı ihtara esas olup olmayacağı noktasındadır.
Dosyaya ibraz olunan İstanbul Beşinci Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 1999/455-1056 sayılı ilamında mecurun kira parası 3.4.1999 tarihinden geçerli olmak üzere aylık 240.000.000.- TL olarak tespit olunmuş ve ilam Yargıtay Üçüncü Hukuk Dairesi'nin onama kararıyla 28.12.1999 günü kesinleşmiştir.
Davacı 10.2.2000 takip ve 14.2.2000 tebliğ tarihli ihtarlı ödeme emri ile 3.4.1999 tarihinden 1.2.2000 tarihine kadar olan 11 aylık kira parası farkı olan 1.496.000.000.- TL'nin ödenmesini istemiştir. Ödeme ise ihtarın tebliğinden sonra 8.3.2000 günü yapılmıştır. Mahkemece tespit olunan kira parası nedeniyle oluşan kira farkları mahkeme ilamının kesinleşmesiyle muaccel hale gelir, temerrüde ve iki haklı ihtara esas olur. Olayımızda kira farkları mahkeme ilamının kesinleşmesinden sonra istendiğine ve ödeme ihtarın tebliğinden sonra yapıldığına göre bu ihtar da haklıdır. Bu itibarla iki haklı ihtar olgusu gerçekleştiğinden kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, bundan zuhul olunarak yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.12.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy