(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, itirazın iptali ile kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, davalının dava konusu taşınmazda kocası ile birlikte kiracı olarak otururken boşandığını ve kendisiyle 17.4.1998 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi yapıldığını, davalının kiralananı 17.4.1999 tarihinde tahliye etmeyi taahhüt ettiğini, yapılan icra takibine itiraz edilmesi üzerine takibin durduğunu, davalının itirazının iptali ile kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı, 17.4.1999 tarihinden itibaren kira süresinin bir yıl uzatıldığını bu nedenle davalıya her biri 55.000.000.- TL değerinde ve her ayın 17'sinde ödenecek şekilde bono verdiğini, taahhüt altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, davanın reddini savunmuştur. İcra dosyasında bulunan Emlak Bankası Antalya-Ali Çetinkaya Şubesi'nin 6.4.1999 günlü ihbarnamesinden her biri 55.000.000.- TL bedelli ve 17.4.1999 tarihinden itibaren her ayın 17'si vadeli 12 adet bononun davalı tarafından tanzim edilerek davacıya verildiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili de dava dilekçesinde bonoların aylık kiralara ait olduğunu kabul etmiştir. Bu durumda 17.4.1999 tarihinde başlayan kira yılında davacı bir kira yılına ait kira bedellerini bono olarak kabul ettiğine göre taraflar arasındaki kira ilişkisinin 17.4.1999 tarihinden itibaren bir yıl süre ile karşılıklı olarak uzatıldığını kabul etmek gerekir. Her ne kadar tahliye taahhüdü altındaki imzanın davalıya ait olduğu anlaşılmış ise de kira akdi bir yıl süre ile uzatılmış olduğundan taahhüt geçersiz hale gelmiştir. Bu nedenle davanın reddine karar vermek gerekirken aksi düşünceyle itirazın iptali ve kiralananın tahliyesine karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 24.1.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy