(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin halen oğlunun evinde oturduğunu, burada huzursuz ve rahatsız olduğunu, kendi mülkünde oturmak istediğinden kiralanana ihtiyacının olduğunu belirterek davalının tahliyesini talep etmiştir.
Davalı, ihtiyacın samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ihtiyaç iddiası samimi görülmeyerek davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki kira sözleşmesi 1.7.1994 başlangıç tarihli ve 1 yıl sürelidir. Davacı tanıkları davacının 10 yıldır oğlunun Mesa Sitesi'ndeki dairesinde yalnız oturduğunu, torununun evlenecek olması nedeniyle oğlunun davacıdan kendi evine geçmesini istediğini, bunun da davacıyı huzursuz ettiğini, bu nedenle kiralanana ihtiyacı olduğunu beyan etmişlerdir. Davacının başkasına ait yerde oturması, davalının oturduğu yere ihtiyacı olduğunun başlıca delilidir. Kendi dairesinde müstakilen oturmak isteyen davacı oğlunun evinde oturmaya zorlanamaz. İhtiyacın kanıtlanması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine hükmedilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 31.1.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy