(6570 s. GMKHK. m. 7/e) (818 S. K. m. 1)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve kira alacağının tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkeme davanın reddine karar vermiş, hüküm davacı ve davacı vekili tarafından temyiz olunmuştur.
Davacı, 01/01/2000 tarihinde başlayacak kira dönemi için sözleşmedeki artış şartı nazara alınarak ödeme yapılması gerektiği halde, ödemenin noksan yapıldığından ve davalının temerrüde düştüğünden bahisle, kiralananın tahliyesine ve eksik ödenen 52.130.000.-TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, sözleşmedeki artış şartının kendisini bağlamayacağını bildirerek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme, artırım oranının yenilenen ilk dönem için tarafları bağladığı gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.
Taraflar arasındaki yazılı kira sözleşmesi 01/01/1995 başlangıç tarihli ve 1 yıl sürelidir. Sözleşmenin hususi şartlar 5. maddesinde "kira dönemlerinin sonlarında tarafların mutabakat ile kira akdi yenilendiği takdirde yeni dönem kira bedeli ayrıca hiçbir ihtar ve ihbara gerek kalmaksızın Devlet İstatistik Enstitüsünün tüketici eşya fiyat artış endeksleri oranında artırılacaktır. Bu oran hiçbir zaman yüzde seksenin altında olamaz" şartı yer almaktadır. Bu şart tarafları bağlar. Tarafların anlaşmaları veya kira tespit kararı ile kaldırılmadıkça kira parasının bu madde uyarınca artış yapılarak belirlenmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözönünde tutularak temerrüt ve alacak konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde red kararı verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün (BOZULMASINA) ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06/06/2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
YKD Kasım 2000
Full & Egal Universal Law Academy