(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava, iktisap ve işyeri ihtiyacı nedeni ile tahliye istemine ilişkin olup, mahkemece tahliye kararı verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkilinin boşta olduğunu, kiralanan ve bitişiğindeki yeri 7.5.1998 tarihinde satın aldığını, ikisini birleştirip konfeksiyon işi yapacağını ileri sürerek taşınmazın tahliyesini talep etmiştir.
Davalı vekili, ihtiyacın samimi olmadığını, uyuşmazlığın kira parasından kaynaklandığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, ihtiyacın samimi olduğu kabul edilerek tahliye kararı verilmiştir.
6570 Sayılı Yasa zorunlu ve samimi ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir.
Davacının, kiralananı aldıktan sonra davalı ile 5 yıllığına yeniden kiralama yönünde pazarlığa giriştiği, fiyat konusunda anlaştıkları, ancak devir yetkisi verilmediğinden anlaşamadıkları gibi, davanın kiralananın bitişiğinde bulunan ve yargılama sırasında boş olan yeri kiraya verdiği dinlenen tanık beyanlarından ve tüm dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Davacının davalı ile yeniden anlaşmaya girmesi ve birleştirmek istediği dükkanı kiraya vermesi ihtiyaç iddiasının gerçek ve samimi olmadığını gösterir. Bu durumda davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 21.6.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy