(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kâğıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava konusu taşınmaza işyeri olarak ihtiyacı bulunduğunu bu nedenle davalının tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili ihtiyacın samimi olmadığını, kiralananın davacı tarafından satılığa çıkarıldığını, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yapılan keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporundan dava konusu 15 numaralı bağımsız bölüm dışında 7, 8, 9 numaralı bağımsız bölümlerinde davalı tarafından kiralandığı, kira girişiminin 10 nolu bağımsız bölümden verildiği anlaşılmaktadır.
Bir kimsenin ihtiyacı nedeniyle kendi mülkünü kullanması yasal hakkıdır. Ancak ihtiyaç iddiası incelenirken kiralananın durumu, tahliyesi istenilen bölümün konumu, davalının değişik kişilerden kiraladığı yerleri bir bütün olarak kullanacağı hususu göz önüne alınarak dava konusu yerin tahliye edilmesi durumunda kalan kısımların bütünlüğünün bozulup bozulmayacağının araştırılması gerekir. Bilirkişi raporunda bu konuda bir açıklık bulunmamaktadır. Bilirkişiden ek rapor alınıp tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bundan zuhul olunarak yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.2.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy