(818 S. K. m. 262)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava feshi ihbar nedeniyle tahliye istemidir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı büfe yeri olarak kiralanan taşınmazın süresinde gönderilen fesih ihtarına rağmen tahliye edilmediğini ileri sürmüş, davalı kiralananın musakkaf nitelikte olduğunu savunmuştur. Mahkemece kiralananın musakkaf nitelikte olduğu keşfen belirlendiğinden Borçlar Kanunu hükümlerine göre değil 6570 sayılı yasaya göre tahliyesinin istenebileceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir.
Taraflar arasındaki 1.10.1994 başlangıç tarihli sözleşmenin 31.12.1994'de sona ereceği özel şartnamede kiralananın sandeviç büfesi yeri olduğu, belediyenin öngördüğü projeye göre bu yere elamantabı şekilde sökülüp takılabilir nitelikte inşa olunacak büfenin inşa masraflarının kiralayana ait olduğu bu harcamaların tahliye halinde geri istenemeyeceği kararlaştırılmıştır. Bu durumda kiralanan belirtilen vasfına göre Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir. Üzerine sonradan bina yapılmış olması sonuca etkili değildir. Mahkemece süresinde yapılan fesih ihbarı göz önünde tutularak tahliye kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı görüldüğünden hüküm bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 12.4.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy