(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacılar vekili, davalının 1.10.1997 başlangıç tarihli, bir yıl süreli sözleşmeyle kiracı olarak oturduğu dava konusu taşınmazın davacıların konut ihtiyacı nedeniyle tahliyesini talep etmiştir. Davalı ihtiyacın samimi olmadığını, davanın reddini savunmuş, mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
Davacılar halen kendilerine ait konutta oturmaktadırlar. Davacılardan Şükran A.'ün emekli olduğunu, daha fazla güneş alan, daha kullanışlı dava konusu taşınmaza taşınmaz istediklerini belirtmişlerdir. Mahkemece yapılan keşif sonucu her iki taşınmaz arasında belirgin farklılığın bulunmadığı tespit edilmiştir. 6570 sayılı yasa zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir. Davacılar halen kendilerine ait evde oturduklarına göre ihtiyacın zorunlu olduğundan söz edilemez. Böyle bir durumda oturulan yerin davalıya teklif edilmiş olması da sonuca etkili değildir. Bu nedenlerle davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle tahliye kararı verilmesi hatalı olduğundan hükmün bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K.nun 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 7.5.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy