(6570 S. K. m. 7)
Dava: Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan tahliye davasına dair karar davalılardan S. tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Dava 6570 sayılı kanunun 7/ç maddesi uyarınca kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkemece tahliye kararı verilmiş, hükmü davalılardan S. vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili davalıların kiracı bulundukları dükkanları 4 adet bağımsız bölüm haline getireceklerini ileri sürerek tahliyelerini talep etmiştir.
Davalılardan S. vekili, tadilatın esaslı ve imar amaçlı olmadığını davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece tadilatın esaslı ve imar amaçlı olduğundan bahisle tahliye kararı verilmiştir.
6570 Sayılı Kanunun 7/ç maddesi gereğince tahliye kararı verilebilmesi için yapılacak tadilatın esaslı ve imar amaçlı olması gerekir. Olayımızda bilirkişi halen 2 dükkan olan taşınmazın tadilat sonrası 4 dükkan haline getirileceğini yapılacak tadilatın imar amaçlı olduğunu bildirmiş ise de kiralananın sadece 4 dükkan haline getirilmesi yasanın öngördüğü esaslı ve imar amaçlı tadilat olarak kabul edilemez. Nitekim davacı vekili de dava dilekçesinde tadilatın ekonomik nedenlerle yapılacağını belirtmiştir. Bu durumda davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile tahliye kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.'nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 24.5.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy