(6570 S. K. m. 7)
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.
Davacılar vekili, dava dilekçesinde müvekkillerinden İsmail ve Hüseyin P.'ın boşta olduklarını, çocuklarının askerden geldiğini kiralananda market açacaklarını ileri sürerek süresinde açtığı iş bu dava ile taşınmazın tahliyesini istemiştir.
Davalı vekili ihtiyaç iddiasının samimi olmadığını, ihtilafın kira parasından kaynaklandığını, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.
Davacılar tarafından davalıya gönderilen 4.11.1999 ve 2.2.2000 tarihli yazılarla 15.1.2000 ile 15.1.2003 kira dönemi için kira parasını belirleyerek bildirdikleri bu kiranın ödenmesi durumunda yeni kira sözleşmesinin yapılacağını bildirmişlerdir. 6570 Sayılı Yasa zorunlu ve samimi ihtiyacı tahliye sebebi olarak kabul etmiştir. Davacılar 15.1.2000 tarihinde başlayan dönem için 2 yıllık kira sözleşmesi yapmak istediklerini, teklif edilen kira parası davalı tarafından kabul edilmeyince bu davayı açtıklarına göre ihtiyaç iddiasının samimi olduğu kabul edilemez. Zira teklif edilen kira parası davalı tarafından kabul edilmesi durumunda bu davanın açılması olanağı bulunmayacağından ihtilafın kira parasından kaynaklandığı, ihtiyaç iddiasının samimi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda sübut bulmayan davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile H.U.M.K. nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 11.09.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy